Imprezy integracyjne

Problem podatkowego potraktowania wydatków na organizację imprez integracyjnych był już wielokrotnie temat wielu interpretacji urzędów i izb skarbowych a ostatnio w tej sprawie głos zabrało także Ministerstwo Finansów.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że najczęściej wszelkiego rodzaju imprezy integracyjne dla pracowników organizowane są ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Sam wydatek na organizację imprezy nie stanowi wówczas kosztu uzyskania przychodu. Kosztem są za to odpisy na ten fundusz.

Nie wszyscy przedsiębiorcy muszą jednak tworzyć fundusz socjalny. Organizując imprezę, wycieczkę dla pracowników finansują ja wówczas ze środków obrotowych firmy. Czy taki wydatek jest wówczas kosztem uzyskania przychodu? Wydatki takie nie są wprost wyłączone z kosztów uzyskania przychodów, jednak większość organów skarbowych była do tej pory zdania, że wydatki na zorganizowanie imprezy integracyjnej nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów, gdyż nie maja one związku z osiąganym przychodem firmy (Urząd Skarbowy w Czarnkowie, 2 listopada 2005r., NP-423/3/5/05; Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie, 20 maja 2005r., 1472/ROP1/423/120/106/05/AW, Izba Skarbowa w Zielonej Górze, 27 stycznia 2005r., I-1/423/6/05). Przeciwne stanowisko zaprezentowało jednak ostatnio Ministerstwo Finansów (PB3/GN-8213-298/05/1680), którego zdaniem dzięki takim imprezom integracyjnym poprawia się atmosfera w pracy, dzięki czemu pracownicy mogą pracować efektywniej i generować dla firmy większe przychody. Taka interpretacja jest niewątpliwie bardzo korzystna dla podatników i może zachęcać ich do fundowania większej ilości imprez dla pracowników.

Osobnym problemem jest w tej kwestii określenie przychodu po stronie podatnika. Dla podatnika przychodami są bowiem nie tylko świadczenia pieniądze, ale również wartość otrzymanych przez niego świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Za takie świadczenia uznawane są m.in. wycieczki dla pracowników finansowane z ZFŚS (Urząd Skarbowy w Piotrkowie Trybunalskim, 31 marca 2005r., USI/2/4110/28/05).

Należy jednak pamiętać o zwolnieniu opodatkowania świadczeń przyznawanych pracownikom, które spełniają łącznie następujące warunki:

• świadczenie ma charakter świadczenia rzeczowego,
• źródłem finansowania są w całości środki z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych lub związków zawodowych,
• wartość rzeczowych świadczeń otrzymanych w roku podatkowym nie przekracza kwoty 380 zł.

Po pierwsze należy jednak stwierdzić, że zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń rzeczowych. Organy skarbowe zgodnie przyznają jednak, że wycieczka (wraz z kosztami noclegu, wyżywienia i wynajmu autokaru), czy też impreza integracyjna takim świadczeniem nie jest. Jej uczestnicy nie otrzymują bowiem żadnego świadczenia materialnego. Przedmiotem świadczenia jest wówczas usługa turystyczna a nie rzecz. Świadczeniem rzeczowym są natomiast otrzymane towary lub np. bilety wstępu na imprezy kulturalne, karnety na imprezy rekreacyjne (siłownia, basen) itp. Tylko tego typu świadczenia korzystają ze zwolnienia z opodatkowania do kwoty rocznie 380 zł (Urząd Skarbowy w Dębicy, 11 sierpnia 2005r., PO I 415/22/05; Urząd Skarbowy w Żyrardowie, 26 sierpnia 2005r., 1446PDF/415/6/05/HC). Można również spotkać odosobnione głosy przeciwne uznające wycieczkę za świadczenie rzeczowe. Takie interpretacje należy jednak uznać za błędne (Trzeci Urząd Skarbowy w Lublinie, 13 maja 2005r., D-2/415/20/05).

W powyższej kwestii należy być jednak niezwykle ostrożnym, gdyż jeżeli przykładowo pracownik zakupi sam bilet lub karnet a pracodawca zwróci mu jego koszt albo jego część, to pracownik otrzyma świadczenie pieniężne a nie rzeczowe i świadczenie to nie będzie objęte wspomnianym zwolnieniem (Podlaski Urząd Skarbowy, 23 listopada 2005r., P-I/423/83/EW/05; Urząd Skarbowy w Sosnowcu, 22 sierpnia 2005r., PD II/415-101/05/DW). W odwrotnej jednak kolejności, tj. jeżeli pracodawca sam kupi bilety a pracownik będzie partycypował w kosztach, to różnica pomiędzy wartością biletu a wpłacona przez pracownika kwotą będzie świadczeniem rzeczowym zwolnionym z opodatkowania do kwoty 380 zł (Świętokrzyski Urząd Skarbowy, 11 sierpnia 2005r., RO/415/111/1/2005; Podkarpacki Urząd Skarbowy, 17 maja 2005r., PUS.I/415/4-2/05).

Tak więc zarówno koszty organizacji wycieczki, jak i imprezy integracyjnej nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania. Istnieje jednak możliwość wyłączenia tych świadczeń z opodatkowania. Przykładowo, jeżeli udział w danej imprezie integracyjnej jest dobrowolny i dostępny dla nieograniczonej liczby pracowników, to nie można dokładnie określić, kto brał w niej udział, a kto nie. W takich okolicznościach nie jest możliwe przypisanie przychodu do konkretnego pracownika, dlatego rezygnuje się z jego opodatkowania (Urząd Skarbowy w Tarnobrzegu, 10 października 2005r., US.II-415/21/05). Podobnie, jest z kosztami przejazdu autokarem – jeżeli pracownicy nie mają obowiązku korzystania ze środka transportu zapewnionego przez pracodawcę i mogą dotrzeć na miejsce przeznaczenia np. własnymi samochodami, to kosztów wynajmu autokaru nie można przypisać do konkretnego pracownika i rezygnuje się z opodatkowania (Urząd Skarbowy w Sosnowcu, 22 sierpnia 2005r., PD II/415-88/05/DW).

Sytuacja, w której udział w wycieczce lub imprezie stanowi przychód po stornie pracownika jest zdecydowanie rozwiązaniem dla niego niekorzystnym. Dlatego też zalecane jest przyjęcie takiego rozwiązania, które ograniczy niekorzystne dla pracowników skutki opodatkowania. W tym celu organizując taką imprezę nienależny ograniczać w żaden sposób liczby jej uczestników. Nie będzie wtedy możliwe określenie przychodu przypadającego na jednego pracownika i świadczenie takie nie będzie wówczas opodatkowane. Przyznając pracownikom świadczenia rzeczowe (np. bilety wstępu, karnety) należy pamiętać aby ich zakup był finansowany w pełni ze środków ZFŚS lub funduszu związków zawodowych lub żeby to pracownik zwracał część kosztów pracodawcy a nie odwrotnie. Należy również zwrócić uwagę aby wartość świadczeń rzeczowych nie przekroczyła w roku podatkowym 380 zł. W przeciwnym razie nadwyżkę należy opodatkować i odprowadzić zaliczkę do urzędu skarbowego oraz uwzględnić wartość świadczenia w rocznej informacji PIT-11/8B.